my music, my cinema, my theatre

my music, my cinema, my theatre

White Rabbits - It’s frightening (2009) E-mail

White Rabbits It’s frightening 2009

 
Απο την Αλεξάνδρα Λυμπέρη
 
Το story γνωστό και κουραστικά επαναλαμβανόμενο: πέντε τυπάδες από τα μεσο-δυτικά της Αμερικής συναντιούνται στο Πανεπιστήμιο (του Μισούρι) και η τρελή τους βαρεμάρα τους οδηγεί στο να φτιάξουν μια μπάντα. Μεταφερόμενοι στην Νέα Υόρκη φορτώνουν και έναν έκτο στο σχήμα, πάλαι ποτέ γείτονα από την πατρική κατοικία του Greg Roberts (φωνητικά), και διαμορφώνουν τους White Rabbits.
Παρεμπιπτόντως, το ομώνυμο τραγούδι των Jefferson Airplane αναφέρεται στην επίδραση των παραισθησιογόνων ουσιών. Ωστόσο, δεν έχουμε διασταυρώσει αν και οι White Rabbits δανείστηκαν το όνομα από το άσμα των Jefferson Airplane.

Ποιο όμως το διαφορετικό στοιχείο των White Rabbit’s και ο λόγος για τον οποίο αναφερόμαστε σε αυτούς; Μάλλον γιατί η ιστορία τους δείχνει να βαδίζει σε ικανοποιητικά μονοπάτια.

Αν και το πρώτο τους EP (Fort Nightly) δέχτηκε μέτριες κριτικές, αν και το διαμέρισμα των χωριατόπαιδων διαρρήχτηκε και το βανάκι τους πήρε φωτιά, οι White Rabbits δε το έβαλαν κάτω μπροστά στις κακουχίες της μεγάλης πόλης και έβαλαν μπροστά για το επόμενο δημιούργημα τους (It’s frightening) το οποίο και κρατάμε στα χέρια μας. Για να είμαστε ακριβείς, μιλάμε για ένα δημιούργημα με σημαντικό στίγμα της οπτικής του παραγωγού του, όπως πάντα άλλωστε, του Britt Daniel, τραγουδιστή και κιθαρίστα των Spoon.

Στην προκειμένη περίπτωση, το ίδιο το εξώφυλλο (με φωτό του Andrew Droz Palermo, o οποίος ετοιμάζει και ένα ντοκιμαντέρ για την μπάντα) είναι ιδιαίτερα κατατοπιστικό για το τι θα συναντήσει κάποιος μέσα από αυτό: μια μάχη μεταξύ των drums και του piano. Κατά εμέ, τα σημεία όπου κερδίζουν οι drummer (Matthew Clark, Jamie Levinson) είναι πιο απολαυστικά, πιο δυναμικά και πιο beatάτα, αν και δεν μιλάμε και για κάποια ιδιαίτερα πρωτοποριακή προσφορά στην ιστορία των drums.
Σίγουρα δεν είναι τυχαίο που ακριβώς αυτά, δηλαδή το δυναμικό intro με το “Percussion Gun” και το τρίτο κομμάτι “They done wrong/We done wrong” είναι και τα πρώτα που έγραψαν! Μαζί με ένα τρίτο, το “ Right Where They Left” είναι οι πιο ουσιαστικές στιγμές του album. Ο Mike McCarthy έχει βάλει τις δικές του δαχτυλιές στο μιξάρισμα με εξπρεσιονιστικούς ήχους που αγκαλιάζουν τη μουσική. Τα διμερή χαοτικά φωνητικά (Stephen Patterson, Greg Roberts) προσδίδουν θετικά στο όλο concept, αν και υπάρχουν στιγμές που φλερτάρουν με τα falseτα (“Lionesse”). Αξιόλογη στιγμή και η ψιλό-ψυχεδελική εμφάνιση του κιθαρίστα στον “Company I keep” και το “Midnight and I”.

Οι White Rabbits, πάντως, περνάνε ακόμα το σύνδρομο της κάθε μπάντας στα πρώτα της βήματα. Στο πρώτο EP και τα σχετικά live που ακολουθούν παίζει ο καθένας το κομμάτι του, όλοι με τους ενισχυτές στο τέρμα σε όλο το σετ, για να ακούει ο καθένας τον εαυτό του, και στο δεύτερο, όσοι το συνειδητοποιούν, προσπαθούν να χαλαρώσουν και να δώσουν λίγο χώρο ο ένας στον άλλον, να λειτουργήσουν πιο συλλογικά με περισσότερη εσωστρέφεια. Για αυτό λέμε ότι το συγκρότημα είναι σε καλό δρόμο. Αν συνεχίσουν να ψάχνουν το κάτι διαφορετικό όπως στο “It’s frightening”, ίσως στο επόμενο βήμα να το βρουν.
 
 
 
 
 
 
White Rabbits "Percussion Gun" 
 
 
 
 
© 2009 - 2017 Myvibes.gr

Μουσική White Rabbits - It’s frightening (2009) Μουσικά νέα, συνεντεύξεις, live, Συναυλίες